Giftcirkels

Ik ben geen econoom maar ik denk dat deze corona crisis gevolgen zal hebben voor de economie die nog lang zullen duren nadat het risico op besmetting is ingedamd. We zouden een algehele recessie kunnen meemaken. Geld kan zomaar een deel van zijn waarde verliezen. Sommige geïmporteerde goederen die we als vanzelfsprekend zijn gaan beschouwen, zijn misschien straks niet meer zo gemakkelijk verkrijgbaar. En ik denk dat veel mensen nu beginnen in te zien hoe problematisch het is om voor zowat alles zo sterk afhankelijk te zijn van winkels en de buitenlandse industrie.

Gemeenschappen waar mensen de waarde van zelfvoorziening begrijpen en lokale bedrijven en de lokale productie van voedsel en goederen ondersteunen zijn en zullen minder kwetsbaar zijn, zowel op de korte als op de lange termijn.

Zou het kunnen dat de ineenstorting van de normaliteit die tijdens en na een calamiteit ontstaat, iets diep in ons wakker maakt? Misschien openen deze momenten een ruimte, hoe kort ook, voor nieuwe vormen van maatschappelijke betrokkenheid en het openbare leven. Maar als het gaat om de dagelijkse sleur, lijken die kansen weinig aanwezig en ver weg. Maar er is een diepe behoefte aan verbinding.

Vroeger waren mensen voor al hun levensbehoeften en -plezier afhankelijk van mensen die ze ook persoonlijk kenden. Als je de plaatselijke smid, molenaar of dokter vervreemdde, was er geen vervanging. Je levenskwaliteit zou simpelweg veel lager zijn. Gemeenschap was geen toevoeging aan het leven, het was DE manier van leven.

Vandaag de dag, met een beetje overdrijving, zouden we kunnen zeggen dat we niemand meer nodig hebben, alles is immers te koop. We hebben enkel iemand nodig om het werk te doen, maar niet langer de unieke individuele mensen zelf. Ze zijn vervangbaar en ik ook. Als je het zo leest klinkt dat best eenzaam en hard, vind je niet? Onze wereld wordt steeds groter, maar onze hulpkring steeds kleiner.

Dat is een van de redenen voor de algemeen erkende oppervlakkigheid van de meeste sociale bijeenkomsten. Hoe authentiek kan een sociale verbinding zijn, als de onbewuste kennis, “Ik heb je eigenlijk niet nodig”, schuilt onder de oppervlakte?

Om een gemeenschap te smeden, moeten we veel meer doen dan alleen maar mensen bij elkaar brengen, we moeten elkaar opnieuw leren waarderen.

Community is geweven van de geschenken die we elkaar te bieden hebben. Omdat mensen in de giftcultuur hun overvloed en kennis doorgeven in plaats van het op te stapelen of monitariseren, is jouw geluk mijn geluk: meer voor jou is ook meer voor mij.

Rijkdom circuleert, met als zwaartepunt nood en als hoogtepunt overvloed. In een giftgemeenschap weten mensen dat hun geschenken uiteindelijk bij hen terugkomen, zij het vaak in een nieuwe vorm.

We zijn verleerd om te geven en ontvangen, we kunnen enkel nog maar kopen en verkopen.

Gelukkig heeft de monetarisering van het leven zijn hoogtepunt bereikt in onze tijd, en begint een lange en permanente terugtrekking (waarvan de economische “recessie” een aspect is). Zowel uit verlangen als uit noodzaak, zijn we klaar om de giftcultuur terug te brengen, en dus om weer een (h)echte gemeenschap op te bouwen.

De terugwinning van de gemeenschap maakt deel uit van een grotere verschuiving van het menselijk bewustzijn, een grotere hereniging met de natuur, de aarde, elkaar en verloren delen van onszelf.

Onze onafhankelijkheid een illusie.

We zijn niet ECHT onafhankelijk of “financieel veilig” – we zijn net zo afhankelijk als voorheen, alleen nu van vreemden en onpersoonlijke instellingen, en, zoals we waarschijnlijk heel snel zullen ontdekken, zijn deze verbindingen heel kwetsbaar, het maakt ons JUIST kwetsbaar want het vervreemd ons ook nog eens van elkaar.

Ik weet waarom ik een hele slechte zakenvrouw ben, ik ben veel meer het grassroots type, een community mens. In plaats van mezelf omhoog te willen helpen, bouw ik liever aan een brede stevige basis waarin we elkaar omhoog helpen. Gaat het goed met jou, gaat het ook goed met mij.

Het opzetten van een giftcirkel, juist nu in deze tijd!

Het ideale aantal deelnemers aan een Gift Circle is c.a. 10-20, zo zijn er heel wat giften en talenten ter beschikking. Iedereen zit in een kring en zegt om de beurt een of twee behoeften die hij of zij heeft. Bijvoorbeeld: “een ritje naar de luchthaven volgende week”, “iemand die helpt bij het verwijderen van een tuinhek”, “gebruikt hout om een tuin aan te leggen”, “een ladder om mijn goot schoon te maken”, “een fiets” of bijvoorbeeld “kantoormeubilair voor een gemeenschapscentrum of een project”. Als elke persoon deelt, kunnen anderen in de kring hun hand opsteken om aan de aangegeven behoefte te voldoen, of met suggesties/tips komen over hoe dat te doen. En dit kan natuurlijk ook online zolang de “social distance” maatregel van toepassing is.

Zo eenvoudig is het werkelijk: behoeften, giften en dankbaarheid. Maar de gevolgen kunnen diepgaand zijn. We hebben elkaar vaak zoveel meer te bieden dan louter hetgeen waar we in de regel ons geld mee verdienen, zonde nietwaar? Je zou ook kunnen kijken naar een gezamenlijke inkoop bij lokale boeren als groep is dit vaak veel voordeliger. Of een buurt kruidentuintje aanleggen.